همین دیروز برای زمستان

کاغذ و قلم دست گرفتم

اه ...  ! متاسفم!

حالا که حس میکنم

برای بهار

اماده نیستم...!؟

من هنوز در شب یلدایی

زیر کرسی دراز کشیده ام

که صدای قدم های نبودنت

همانجا  زمان را خشک کرد!

متاسفم!

به خورشید خبر دهید

که خانه نیستم...؟!

به خدا بگویید

لطفن ارام تر براند؟

حالا که حس میکنم

من جدی جدی

 اماده نیستم... !؟

این روزگار جفنگ

رسم مهمان نوازی را از دنیایم قلم زدهٍ

تو خودت مرا برای یاوه گویی هایم ببخش...

....................................

اوای ۲:گاهی یک تلخی به قدری به ادم میچسبد که هیچ به تن ادم گوشت هم میشود!

...................................

اوای ۳:سال ۹۰ بدون شک یکی از سال های قشنگ من بود و خاطراتی برایم به جا گذاشت که حالا حالا ها ول کن ضمیرٍ بنده نیستند و چقدر خوشایند که نیستند!

خداوندا همه را مدیون تو هستم!

..................................

اوای ۴:این هم ی نوع استقبال از عیده.جالبه!سال نو همه هَپی باشه.به امید خدا امیدوارم لحظه لحظه ی سال جدید احساستون قشنگ باشه!از ته ته قلبم ارزو میکنم!!!!

..................................

اوای ۵: لینک های عزیزانم پر زدند بی خبر!از غصه در حال دق کردن میباشم.کمک! !

 این روز ها همه ی احساساتم بوی نوستالژی میدهند و من این را نمیخواهم. از این که هیچ احساس جدیدی را تجربه نکنم راضی نمیشوم.

از اینکه باران هایی را برای خستگی ام از دست میدهم بغض میکنم و این کار همیشگی من است. از اینکه رئال در مقابل بارسا باز هم میبازد بد متعصب میشوم و این کار همیشگی من است. هر روز حس میکنم به چیز تاز ای علاقه مند شده ام و  این کار همیشگی من است و ...

 با خودم میگویم بیا و خاص باش و یک بار به بی تفاوتی سر کن. اما امان از این دل که یک عمر است این احساسات برایش عادت شده.

نمیدانم این خوب است که کسی برایم دغدغه نمیشود یا بد؟ اما میدانم که همیشه از دغدغه ها فرار میکنم چون حس میکنم فقط قرار است مرا به این زندگی پایبند کنند.

منی که پایبندی نمیدانم و البته میانه ای هم با ان ندارم. منی که برای همه چیز میتوانم غصه بخورم و میتوانم به مزخرف ترین چیزها هم عشق بورزم و همزمان دلتنگ هزاران چیز و هزاران کس و هزاران جا شوم از این سردرنمی اورم که  پایبند نمیتوانم باشم...

این روز ها خواب هایی از دوران کودکی ام میبینم و در همه ی خواب هایم امیرحسین هست- دوست ان دوران- که لبخند میزند و میگوید هانی از هیچ چیز نترس! و من واقعن نمیترسم. واقعن واقعن...

پاورقی: چقدر این پست نوستالژی وار از خودم گفتم ؟

پاورقی صفحه بعد: هفته پیش کسی از دنیا رفت که حق بزرگی به گردن خانواده ی ما داشت و من او را ندیده دوست داشتم.اگر چشمتان به این نوشته ها افتاد،خالی از لطف نیست فاتحه ای برایش بخوانید.روحت شاد اقای نصیرایی عزیز!

بلندترین شب سال هم خورشید را ملاقات خواهد کرد و این یعنی
بوسه گرم خداوند بر صورت زندگی وقتی همه چیز یخ می زند.

یلدایتان مبارک!

اغاز فصل محبوبم مبارک!

 تعبیر: زمستون فصل انعکاس صداقت خدا در طبیعت!!!

 صدای درونم : اخ خ خ خ خ خ که دلم ضعف میرود برای برف...

 پائیز عزیزم امسال زیر اسمانت چه عزاداری ها کردم برای محبوب خدا و خودم. تا سال دیگر منتظرت خواهم ماند...خدانگه دار!!!!!

 خیلی  راحت زندگی ام اسمانی شد. ساعاتی در روز های شنبه هست که مرا به اوج لذت می رساند.از همان جنس لذت هایی که با رویاها پیوند خورده اند – به طور شدیدی هم با رویاها ی من البته - همین ساعات اسمانی  هم مرا سراپا معنوی می کنند و حس نگاه الهی سراپایم را فرا می گیرد. همه چیزِ زمین برایم غریب و جالب می شود و حس موجود کهکشانی ای را دارم که تازه دارد جای پایش روی زمین سرد می شود همه ی اشیا و دنیای اطراف را به سلیقه و زاویه خود هجی می کند. استادمان مردی است با قدی کوتاه،عینکی،مهربان و تا دلتان بخواهد نابغه و اسمان دان -اصطلاح من در اوردی- تکه کلام شیرینش هم « عرضم به حضور شما » است انقدر هم تند تند حرف می زند و کلمات نجومی را پشت سر هم می گوید که  کلافه می شوم اما این کلافگی هم شیرین است. خلاصه ان فضا و حرف ها انقدر برایم لذت بخش است که لحظه ای از ذوق کردن اسوده نمی شوم.

 ضمیمه:  یکی از شاگرد های مادرم هم برایم جانمازی از مشهد اورده که حس دیوانه کننده ای به من می دهد.  خودم گفتم من اینجا اجری چیدم بقیه لزومات از امام رضا (ع) رسید...

به تازگی عضو جدیدی به زندگی ام وارد شده و ان هم سریال وضعیت سفید است. زیاد تلوزیون نگاه نمی کنم اما با وضعیت سفید و ادم هایش زندگی می کنم.ب ادم های داستان گریه می کنم، می خندم یا حتی متعجب می شوم و لذت می برم... دست مریزاد اقای نعمت الله. واقعا شاهکار ساخته اید اقا ، شاهکار...

 مورد علاقه ام در تیتراژ پایانی سریال:

چون اینه پیش تو نشستم که ببینی

 در من اثر سخت ترین سخت ترین

زلزله ها را زلزله ها را زلزله ها را

ضمیمه: چرا من به جای اکسیژن با احساسم نفس می کشم خدایا؟